Պակիստանցի նկարիչ և մանկավարժ Սալիմա Հաշմին այն մասին, թե ինչպես կարող է մշակութային փոխանակումը նպաստել լարվածության թուլացմանը

Անցյալ շաբաթ Դելիի Հնդկաստանի միջազգային կենտրոնում Լահորում `Նայա Լահոր. Artամանակակից արվեստի պրակտիկան Լահորում, իր դասախոսության ժամանակ նկարիչ և արվեստի մանկավարժ Սալիմա Հաշմին կիսվեց Պակիստանում արտադրվող արվեստի հետ կապված այս և շատ այլ անեկդոտներով:

Սալիմա Հաշմին Դելիում (Էքսպրես լուսանկար ՝ Աքշայ Բուրման)

Երբ 2008-ին Art Dubai- ում ցուցադրվեց հսկայական ճամպրուկի մեջ տեղավորվող տաքսիդերմի ուղտը, նկարիչ Հումա Մուլջին պատկերում էր ներգաղթյալ աշխատողին, ով ավելի լավ ապրելու համար մեկնում է Դուբայ և տուն ուղարկում գումար և ճամպրուկներ ՝ լի բարիքներով: Աշխատանքը Պակիստանի տաղավարից հանվեց էմիրաթական իշխանությունների կողմից, քանի որ նրանք կարծում էին, որ այն քննադատում է իրենց մշակույթը: Մեկ այլ պակիստանցի նկարիչ ՝ Իմրան Քուրեշին, ալիք բարձրացրեց իր կայքում տեղադրված «Երկու սեր» բացօթյա տեղադրման համար, որը ցուցադրվել է Nuit Blanche 2014 Փարիզում, որտեղ երկու անվերջ զուգահեռ գծեր 145 մետր մակերեսով սալիկի վրա կարմիր գույնով լվացվել էին ՝ արյունոտ երանգ տալու համար: արտաքին տեսքի վրա, որը ազդել էր սարսափելի միջադեպի վրա, երբ երկու եղբայրներ Լինչի ենթարկվեցին պակիստանում 2010 թվականին:

Անցյալ շաբաթ Դելիի Հնդկաստանի միջազգային կենտրոնում Լահորում `Նայա Լահոր. Artամանակակից արվեստի պրակտիկան Լահորում, իր դասախոսության ժամանակ նկարիչ և արվեստի մանկավարժ Սալիմա Հաշմին կիսվեց Պակիստանում արտադրվող արվեստի հետ կապված այս և շատ այլ անեկդոտներով: Հնդկաստանում Պակիստանի որոշ ծաղկող տեսողական արվեստներ ներկայացնելը էական նշանակություն ունի ստեղծագործական ուղիները պահպանելու համար: Բացի այդ, արվեստագետների, ուսանողների և արվեստի ուսուցիչների համար մեծ հետաքրքրություն է առաջանում տեսնել, թե ինչ հանգամանքներ են առաջացնում նման հուզիչ և անվախ աշխատանքներ: Արվեստի պատմաբան և խոսքի վարող Յաշոդհարա Դալմիայի կողմից հարցաքննվելուց հետո, թե ինչու Հնդկաստանը նման արձագանքող աշխատանքներ չի արտադրում, Հաշմին նկատեց, որ կրթության համակարգը կարող է մեղավոր լինել: Բերելով Հնդկաստանում հայտնի պակիստանցի առաջատար արտիստների օրինակներ ՝ Խադիմ Ալիից մինչև Ռաշիդ Ռանա և Աբդուլլահ Քուրեշի, Հաշմին, ով Լահորի արվեստների ազգային քոլեջի ուսուցիչ է ավելի քան 30 տարի, ասում է. Ի տարբերություն Հնդկաստանի, Պակիստանի հայտնի մասնագետները նույնպես սովորեցնել. Այսպիսով, կա մի շղթա, որում արտիստները, ովքեր ցուցադրել են միջազգայնորեն, չեն մեկուսանում իրենց արվեստանոցում: Նրանք վերադառնում են ակադեմիա և բացում իրենց աշխատանքը ստուգման համար: Իրենց հերթին, նրանք ուսանողներին առաջարկում են իրենց գիտելիքներն ու փորձը: Նրանք սովորեցնում են ուսանողներին, որ շուկան չպետք է որոշի իրենց պրակտիկայի ուղղությունը, և ինչպես նրանք պետք է փաստեն ժամանակները առանց վախի:

Պարզաբանելով Հնդկաստանի և Պակիստանի միջև մշակութային փոխանակման ներկայիս վիճակը ՝ Հաշմին ասաց. «Մենք աշխարհագրորեն գտնվում ենք նույն տարածաշրջանում, և մեր ազգերի համար, որոնք, ցավոք, աշխարհի ամենաաղքատներից են, անիմաստ է հակամարտության մեջ լինելը: Դա տնտեսական իմաստ չունի և, անշուշտ, որևէ մշակութային իմաստ չունի: Ինձ համար մշակութային փոխանակում ընդունելը այն փաստն է, որ մենք վայելում ենք նույն երաժշտությունը, նույն պատմությունները, նույն ֆիլմերը և նույն պոեզիան:

Հաշմին այժմ պատրաստվում է Faiz միջազգային փառատոնի առաջիկա հրատարակությանը, որը նախատեսվում է անցկացնել նոյեմբերի 17 -ից 19 -ը: Լահորում տեղի ունենալու դեպքում հեղինակ Պրան Նևիլը կտեսնի Պակիստանի նշանավոր պրոֆեսոր և պատմաբան Թահիր Կամրանի հետ քննարկումը:

Խոսելով իր հոր ՝ Ֆայզ Ահմեդ Ֆաիզի ժառանգության մասին. Լինի դա հնդիկ նկարիչ Նալինի Մալանին իր Lahu Ka Surag բանաստեղծությունը որպես ոգեշնչում իր 2012 թ. DOCUMENTA 13 ցուցահանդեսում ցուցադրված անհետացած արյան որոնման մեջ, կամ Քուրեշին `And Նրանք բառերով:

որքան պետք է ջրեմ իմ կակտուսը

Դեռ փնտրեք արյան հետքերը ՝ որպես իր 2013 թվականի աշխատանքի վերնագիր և ոգեշնչում. Ես ենթադրում եմ, որ ինչպես Հնդկաստանում, այնպես էլ Պակիստանում մարդիկ նրա մեջ խաղաղության մարդ են զգում, և այդ պատճառով նա շարունակում է կարևոր լինել նաև այսօր: