Գրքի ակնարկ - Քնի ժամի պատմություն/Սև կակաչ. Սցենարի պատմություն

Կիրան Նագարկարի պիեսը, որը գրաքննության է ենթարկվել 17 տարի, պատկանում է էպոսները դիվերսիոն պատմելու հիանալի ավանդույթին:

Էպիկական ծիծաղ. Սաթիշ Շահը խաղում է Դրաուպադիի և Նասերուդդին Շահ Բհեմի հետ Jaաան Բի Դո Յաարոյում:

Կոչում: Քնի ժամի պատմություն/Սև կակաչ. Սցենարի պատմություն
Հեղինակ: Կիրան Նագարքար
Հրատարակիչ ՝ 4 -րդ գույք
Էջեր: 304 թ
Գինը: 650 դրամ

Կիրան Նագարկարի Քնի ժամի պատմությունը գրվել է 1977 թվականին, Արտակարգ իրավիճակի ավարտից անմիջապես առաջ: Igգոն գրաքննությունը դա 17 տարի պահեց, և նա շարունակեց հրատարակչի փնտրտուքը, մինչև 4 -րդ Էսթեթը չբերեց հիանալի հետույք ՝ «Սև կակաչ» վերնագրով ֆիլմի սցենարով (ոչ մի կապ Դյումայի վեպի հետ):

Ներկայացումը, որը վերապատմում է առասպելի և ժամանակակից իրականության միջև սահող Մահաբհարատայի պատմությունները, վերնագրում է ապատիան ՝ ազգային հատկությունը, որը մեզ ստիպում է կողքի կանգնել և դիտել սարսափելի հանցագործության գործողությունները հիացական ինքնազսպվածությամբ: Իր նախաբանում Նագարկարը թվարկում է մի շարք քաղաքական զայրույթներ, ներառյալ 1984 և 2002 թվականների խռովությունները, որոնք առաջացրել են ամենաանհանգիստ հարցերը ՝ առանց իսկական պատասխաններ տալու և բավարար փակման:

Քնի ժամի պատմությունը գնաց Գրաքննության խորհրդի 1978 թվականին և վերադարձավ 78 առաջարկված կրճատումներով: Թվային զուգադիպությունից բացի, սա կարծես մշակութային բռնության պատահական գործողություն էր: Ի՞նչ կերպ Նագարքարը ավելի շատ մեղք գործեց, քան հարյուրավոր մարդիկ, ովքեր դիվերսիոն կերպով վերապատմել են հնդկական էպոսները: Դա աշխույժ բերք է ՝ միջնադարյան կանացի դիվերսիոն ռամայաններից մինչև aneաան Բի Դո Յաարոյի «Մահաբհարատա» ժապավենը, որտեղ Օմ Պուրին հանդես է գալիս ԿՀՎ-ի երանգներով, Դուրիոդանը մերկ է, բայց 1970-ականների կոնֆետներով ներքնազգեստի համար և բեմը հնչում է բղավոցներով, Abbe shant, gadadhari Bheem, shant. Վերջերս Devdutt Pattnaik- ը վերապատմեց աշխարհի ամենամեծ էպոսը 36 թվիթերում ՝ 40 րոպե տևողությամբ: Բացի staccato համառոտությունից, հաշիվը վերացնում է չափազանց կարևոր շուն, որը լուրջ հանցանք է Մահաբհարատայի երկրպագուների համար:

Մահաբհարատան պատկերում է իրական աշխարհի բարդություններն ու էթիկական անորոշությունները, բայց նույնիսկ Ռամայանան ՝ սուրբ տեքստ երկրի վրա աստվածների մասին, շեղվել է ՝ պատմությունը ճնշվածների տեսանկյունից պատմելու համար: GN Devy- ն հավաքել է հակառամայաններ ցեղային բանավոր ավանդույթներից: Մեկում Ռավանան անօգնական, անշուք երեխա է, ով ոտքի է կանգնում գետնի երկայնքով գլորվելով: Իրոք, շատ բռնակալ չէ:

2012 -ին ubaուբանը հրատարակեց մի շարք ժամանակակից սպեկուլյատիվ պատմություններ, որոնք հիմնված են «Ռամայանա» ֆիլմի վրա ՝ «akingեղքելով աղեղը» ֆիլմում, խմբագրված ՝ Ադիթի Մենոնի և Վանդանա Սինգհի կողմից: Հեղինակներն էին ՝ Կ Շրիլատան, Տաբիշ Խայրը, Պրիյա Սարուկկայ Չաբրիան, Թորի Տրասլոուն և Մանջուլա Պադմանաբանը: Այդ հավաքածուից բացակայում էր Ամիթ Չաուդհուրին, ով վերջին տասնամյակում ռիֆեր արեց Սուրպանախայի դրվագի վրա:

Upakatha- ում (kողովրդական հեքիաթներ) Թամիլյան փողոցային թատրոնի ակտիվիստ Պրալայանը քաղաքական խոսքեր ասաց Ռամայի բերանին. Ես սպանեցի Վալիին, որովհետև դա ինձ ասաց Սուգրիվան: Հիմա դու ինձ ասում ես. Սպանեք Շամբուկային: Ես երբեք, մինչ այժմ, չեմ արել այն, ինչ ինքս էի ուզում: Որքա՞ն ժամանակ դուք բոլորդ կշարունակեք օգտագործել ինձ ձեր նպատակների համար:

Նույն պիեսում Եկալավյան գնդակահարեց Արջունային և Նիշադհայից ուղարկեց փաթեթավորումը: Bedtime Story- ում նա միայն Դրոնախարիա էր թռչում, երբ նրա բութ մատը պահանջում էին որպես գուրուդակշինա: Քանի որ նա նետաձգություն էր վարում գուրուի կավե պատկերից առաջ, նա վերցրեց մի երկիր, թքեց դրա վրա, ձևեց այն բութ մատի մեջ և առաջարկեց. Գուրուի պես, նվերի պես:

Հաստինապուրի պալատից և ՄԱԿ -ի Գլխավոր ասամբլեայից մինչև Արևելյան Պակիստանի խրճիթ, Նագարկարը առաջարկում է ճեղքված, ոլորված վերապատմություններ: Ինչ է դրված զառախաղում ՝ Սիրամարգի գահը, Ստամբուլի Թոփքափի պալատը, Mitsubishi Corporation- ը, թվերի ռակետների բոլոր իրավունքները, Deep of Thughter, Lockheed, World Bank- ը, Mafia- ն, Mossad- ը ... Լավ զվարճանք , իսկապես:

Նագարքարն առեղծված էր Գրաքննության խորհրդի այն հարցերով, ինչպիսիք են. Ինչու՞ եք խեղաթյուրում սկզբնական առասպելները: Բայց հենց դա էր խնդիրը: Մահաբհարատայի մեկ այլ մեծ վաճառող ՝ Ռաջագոպալաչարին, էպոսի իր տարբերակի նախաբանում հայտարարել էր. Իմ նվիրական համոզմունքն է, որ նրան հավատարմորեն ասված լսել նշանակում է սիրել այն և հայտնվել նրա բարձր ազդեցության տակ: Բայց Նագարկարի երգչախումբը խոսում է այնպիսի տոնով, որը հաշվարկված է պատիվների պատռման համար: Մեր փոքրիկ աշխարհ վերադառնալն օրհնված թեթևացում է նման ներկայացումից հետո: Չմիջամտել այլ մարդկանց գործերին, պարզապես շարունակել մեր փոքրիկ խանդերը և երեխաներին ամուսնացնել, իսկ առավոտյան թեյ ընկերների հետ և թերթ: Ամանակ առ ժամանակ լուրեր են հայտնվում, որ մի քանի ցեղի աչքեր են հանվել, կամ նրանց տնակները այրվել են, կամ նրանց հողերը խլվել են: Բայց դրանք բացառություններ են…

Այստեղ ոչ մի բարձրացում չի ընթանում, և բարոյապես կաթվածահար հասարակությունը ցավագին ենթարկվում է. Էվոլյուցիան նրանից վերցրեց մարդու պոչը: Մի օր դա կվերցնի նրա լեզուն:

թխկի ծառ՝ սպիտակ կեղևով

Բայց երևի ոչ անմիջապես: Պրալայանի Էկլավյան պնդում է, որ քանի դեռ հասարակությունը մնում է բազմազան, էպոսները տարբերակներ կունենան.

Հարց. Եկալավյա, դուք ցնցում եք այն մարդկանց, ովքեր ընկղմվել են Մահաբհարաթայի պատմությունների մեջ:

Եկալավյա. Դուք պատմեցիք ձեզ համար ընդունելի պատմությունը: Ես պատմում եմ ինձ համար ընդունելի պատմությունը: